Αθανάσιος Παπαδόπουλος

Στίχοι- μουσική: Αθανάσιος Παπαδόπουλος

Το βράχο στο ψηλό βουνό
το όμορφο κι απόκρημνο
χαίρομαι ν’ αγναντεύω ,
αχ πόσο το ζηλεύω,
φιλοξενεί χρυσαετούς
με τα ωραία μάτια,
ο βράχος είναι γι ‘ αυτούς
τα πιο ακριβά παλάτια.

Μάνα μου μάνα μου
μάνα μου μάνα
γιατί δεν μ’ έκανες ένα βράχο
την ηρεμία μου για να’ χω
αμαν αμην αμαν αμην
Μάνα μου μάνα μου
μάνα μου μάνα
γιατί δεν μ’ έκανες ένα βράχο
την ηρεμία μου για να’ χω
Μάνα μου μάνα μου
μάνα μου μάνα
ήθελα να ‘ μουν ένας βράχος,
δεν θα πλυμμύριζ’ από άγχος
αμαν αμην αμαν αμην
Μάνα μου μάνα μου
μάνα μου μάνα
ήθελα να ‘ μουν ένας βράχος,
δεν θα πλυμμύριζ’ από άγχος

Απ’ τις σχισμές τρέχουν ρυάκια
μ’ άφθονο γάργαρο νερό
που ξεδιψάνε τα γεράκια
Κ’ οι πετροπέρδικες θαρρώ
μ’ αυτός πάντα καμαρωτός
απολαμβάνει ωραία θέα
αγέρωχος σαν αετός
με τη καλλίτερη παρέα.

Μάνα μου μάνα μου
μάνα μου μάνα
γιατί δεν μ’ έκανες ένα βράχο
την ηρεμία μου για να’ χω
αμαν αμην αμαν αμην
Μάνα μου μάνα μου
μάνα μου μάνα
γιατί δεν μ’ έκανες ένα βράχο
την ηρεμία μου για να’ χω
Μάνα μου μάνα μου
μάνα μου μάνα